زنها در «برتا» کم حرفند، کمتر نمایش داده می شوند و بیشتر در حاشیهی رفتارهای غلوآمیز از خشونت مردانه حضور دارند. اما همین سکوت کنترل شده، آنها را به منبعی از تعلیق بدل کرده است. نگاههای سرد، حرف ها و واکنشهایشان، هرچند کوتاه و محدود، همواره این حس را میدهد که اطلاعاتی دارند که مخاطب هنوز به آن دسترسی ندارد و باید منتظر بماند.
سه فیلم از سه دنیای متفاوت ، ۴۰۰ ضربه تروفو، یک اتفاق ساده سهراب شهید ثالث و اسب تورین بلا تار، در ظاهر هیچ ربطی به هم ندارند، اما هر سه دربارهی یک چیز حرف میزنند: فروپاشیِ توانِ احساس کردن.
محمود فرهنگ از روزهایی میگوید که هنرمندان تئاتر انقلاب به دلیل رفتارهای مدیران دهه 60 آزرده و از تئاتر شهر رفتند و مجبور به کوچ به حوزه هنری انقلاب اسلامی شدند.
رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس تهران بزرگ در جمع خبرنگاران درباره انتشار اخباری در فضای مجازی مبنی بر بازداشت یکی از بازیگران، توضیحاتی ارائه کرد.
فیلم «علت مرگ:نامعلوم» به عنوان نماینده ایران در اسکار نشان می دهد که سینمای امروز ایران چگونه میتواند بدون اغراق و دیالوگ مستقیم روایتهای پیچیده، روانشناختی و اجتماعی ارائه دهد. اشیا و محیط در این فیلم، زمینه داستان و راویان اصلی روایت هستند؛ راویانی کوچک اما قدرتمند، که تجربههای انسانی و جمعی را منتقل میکنند.
در نگاه اول، ممکن است «شکارگاه» یک سریال تاریخی درباره دوره قاجار به نظر برسد، اما آنچه شکارگاه را منحصر به فرد میکند، توانایی فیلمنامه در به کارگیری استعارههای تاریخی با مفاهیم مدرن انسانی است. قدرت، انتخاب، راز و محدودیت، در تاریخ قاجار و همه جوامع و دورهها قابل تفسیر هستند. این نوع نگاه، سریال را از یک نمایش تاریخی به یک روایت چندلایه و جهانی تبدیل میکند که مخاطب با هر سطح فهمی، میتواند به کشف معانی تازه دست بزند.
شاید «بازی مرکب» فقط دربارهی افرادی نباشد که برای زنده ماندن میمیرند. شاید دربارهی ملتهایی هم باشد که برای زنده ماندن، تصمیم میگیرند بازی نکنند. و در جهانی که سلطهگران پشت نقاب پنهان شدهاند، شاید شجاعانهترین کار، ترک کردن زمین بازی باشد.
فیلمتئاتر «خردهنان» به کارگردانی کوروش سلیمانی، بر اساس نمایشنامهای از لویی کالافرت، تجربهایست که مخاطب را بهجای داستانگویی، به تماشای یک وضعیت دعوت میکند؛ وضعیتی ایستا، اما درونی ملتهب. اگر با دقت بیشتری بنگریم، با اثری مواجه میشویم که هم در سطح تکنیکی و بازیها هوشمندانه است، و هم در لایههای پنهانتر، بازتابی از ذهنیست که میان فراموشی و میل به گفتن، در کشمکش است.
روابط و انتخابها چگونه مسیر یک حماسه وسترن را شکل میدهند (یادداشتی بر سریال 1923) (How Relationships and Decisions Shape the Course of a Western Epic (A note on the 1923 series