محمدرضا خوشگفتار ـ در روزهای گذشته سخنانی از رئیس مجلس شورای اسلامی منتشر شد که نشان از شناخت درد بزرگ کشور و ارائه راهکار برای درمان این درد داشت. این سخنان که حکایت از حاکمیت واقعبینی در نگاه رئیس مجلس دارد و به نوعی با سخنان دیگر مسئولان که معمولاً سعی دارند شناخت خود از دردها را به رخ کشیده و راهکاری برای درمان ارائه نمیدهند، متفاوت است.
رئیس مجلس در سخنانی گفت؛ «به قدری شعار دادهایم که دیگر چِندشمان میآید، امروز پول سرمایه ما نیست، نیروی انسانی سرمایه ماست و این شعار نیست.»
این واقعبینی را میتوان حاصل شرایط امروز کشور در حوزههای اقتصاد و درک مسئولان از توان سرمایه انسانی برای حل این مشکلات دانست.
ایران، کشوری ثروتمند و ۴ فصلی است که طبیعت به کمک آن آمده تا شرایط خوبی را برای برخورداری مردم کشور از اقتصاد و توسعه و رفاه مهیا سازد.
در این شرایط، بیتوجهی به نیروی انسانی از سوی مسئولان و برخورداری آنها از رانت نفت که احساس بینیازی به نیروی انسانی برای کار را ایجاد میکند، موجب هدررفت نیروی انسانی و در مواردی خروج آنها از کشور و بهرهمندی دیگر کشورها از نیروهایی شده که کشور برای تربیت و آموزش آنها هزینه بسیار کرده است.
با نگاهی به جدیدترین آمار، در مییابیم ۱۵درصد از رتبههای زیر هزار کنکور مهاجرت کردهاند.
مهاجرت نیروی انسانی باکیفیت، ازجمله معضلاتی است که ایران با آن دستوپنجه نرم میکند و آمارها نشان میدهد ۳۷ درصد از دارندگان مدال در المپیادهای دانشآموزی، ۲۵درصد از مشمولان بنیاد نخبگان و ۱۵درصد از رتبههای زیر هزار کنکور سراسری مقیم کشورهای دیگر هستند.
هرچند در چنین شرایطی، برخی تلاش دارند با مقایسه آمار مهاجران کشورهای دیگر با ایران، تعداد مهاجران ایران را کمتر از استاندارد جهانی مهاجرت، نشان دهند، اما واقعیت این است که خروج یک نیروی انسانی در هر سطحی، هدررفت اعتباراتی است که با امید برای آن نیرو هزینه شده تا به وطن و کشور خود خدمت کند.
به همین دلیل خروج هر نیرو با تزریق یأس در جامعه همراه خواهد بود و ناامیدی از آینده کشور را افزایش و سرمایه اجتماعی کشور را برای توسعه کاهش خواهد داد.
سخنان رئیس مجلس در شرایطی که قوا به لحاظ همافزایی و همکاری در بالاترین سطح خود قرار دارند و میتوانند مشکلات کشور را با این هماهنگی حل کرده و شرایط را بهبود بخشند، قابل تأمل و ارزنده است.
اینکه مسئولان از شعار خسته شده و به این مهم رسیده باشند که راهحل مشکلات کشور بها دادن به سرمایه عظیم انسانی در سطوح مختلف است، دستاورد بزرگی برای پیمودن گام دوم انقلاب و رسیدن به اهداف این گام است.
در استان همدان نیز رعایت این مهم یعنی پرهیز از شعار دادن که علاوه بر مسئولان مردم هم از آن خسته شدهاند و بها دادن به سرمایه انسانی برای حل مشکلات استان و تسریع در توسعه مورد انتظار است و در واقع هیچ توسعهای بدون توجه به سرمایه انسانی، توسعه واقعی نخواهد بود و ایجاد هم نخواهد شد، زیرا مبنای توسعه توجه به سرمایه انسانی و استفاده درست از این ثروت خدادادی است.
