• امروز : شنبه - ۱۱ بهمن - ۱۴۰۴
  • برابر با : Saturday - 31 January - 2026
2

بمب یا ترقه؛ مسئله این است!

  • کد خبر : 2390
  • ۲۲ دی ۱۴۰۰ - ۱۹:۴۸
بمب یا ترقه؛ مسئله این است!

به گزارش پایگاه خبری حامی ایرانیان، عجب روزگار جالبی. تقدیر کار ما را به جایی کشانده که روی اسدی و قاسمی‌نژاد لقب بمب نقل و انتقالات را می‌گذارند. بازیکنانی که یکی شدیدا رفته تحت انتقادات کارشناسان و هواداران و دیگری هم به‌لطف خط خوردن بازیکنان خارجی، برای تیمش موفق به بازی می‌شود. اگر این بازیکنان […]

به گزارش پایگاه خبری حامی ایرانیان، عجب روزگار جالبی. تقدیر کار ما را به جایی کشانده که روی اسدی و قاسمی‌نژاد لقب بمب نقل و انتقالات را می‌گذارند. بازیکنانی که یکی شدیدا رفته تحت انتقادات کارشناسان و هواداران و دیگری هم به‌لطف خط خوردن بازیکنان خارجی، برای تیمش موفق به بازی می‌شود.

اگر این بازیکنان بمب نقل و انتقالات فوتبال ما شده‌اند، اگر روی رضایت‌نامه‌ی محمدرضا اخباری رقم ۱۵ میلیاردی می‌گذارند، پس اگر در فوتبال امروزی ما ستاره‌های دهه هفتاد و هشتاد حضور داشتند، چقدر می‌ارزیدند؟

با وضعیت امروز، اگر احمدرضا عابدزاده را داشتیم چقدر باید پول پایش ریخته می‌شد تا لایقش باشد؟ افسانه‌ی خالصی که در ۱۳ دربی اجازه نداد تیمش رنگ باخت را ببیند. گلری که در آزادی هری کیول‌ را دریبل می‌کرد، اگر امروز بود حتما باید چند ویلا در شمال کشور، پورشه و لندکروز و یک کاخ لاکچری در بهترین نقطه‌ی تهران فقط برای دریافت رضایت‌نامه‌اش هزینه می‌کردند.

رضا اسدی خوب است، اصلا بمب است قبول. اما این فوتبال یک کریم باقری را به خود دیده که دومین گلزن برتر تاریخ تیم ملی لقب دارد. هافبک دفاعی فوق‌العاده‌ای که همین الان خاصیت سایه‌سر بودنش برای پرسپولیس، میلیاردها تومان می‌ارزد.

آنها که معتقدند امین قاسمی‌نژاد بمب نقل و انتقالاتی است و استقلال حتما باید او را جذب می‌کرد، لابد رضا عنایتی را از یادها برده‌اند. مهاجمی که در مقایسه با امروز، بابت آن همه گل چقدر باید می‌گرفت تا حقش ادا شود؟

همین امروز پیراهن شماره هفت و هشت استقلال بر تن بازیکنانی رفته که اولی در بهترین حالت شاید در سال دو یا سه پاس گل‌ بدهد و دومی هم به چند هفته حضور در تیم آبی نرسیده، به‌خاطر نیمکت‌نشینی ساز‌ جدایی کوک کرده بود. بعد هفت و هشت استقلال در دهه هشتاد و اوایل دهه ۹۰ بر تن مجتبی جباری و فرهاد مجیدی بود که یکی با پاس‌هایش هر دری را باز می‌کرد و دومی با سی‌وچند سال سن، بدون اغراق چالاک‌ترین و بهترین مهاجم فوتبال ایران بود.

اگر امروز رضاوند از اسپانسر استقلال دو میلیارد پاداش می‌گیرد، پس باید به‌پای ساق‌های مجتبی جباری شمش‌های طلا می‌ریختند.

بازیکنان امروزی هرچه می‌گیرند، نوش جانشان. اما خداوکیلی یک سوال. اگر ستارگان دهه‌های قبلی با همان شمایل گذشته در فوتبال ما بودند، در بازار رقابتی و دیوانه‌وار امروز چقدر باید پول می‌گرفتند؟

نوش‌جانتان این همه پول و پاداش، اما کمی هم روی فوتبال خود تمرکز کنید تا هفته‌ای یک‌بار که پای قاب جادویی می‌نشینیم از تماشای فوتبال، کفرمان در نیاید.

باید از مدافعان استقلال پرسید که اگر پژمان منتظری هم‌سن آنها بود چقدر ارزش داشت. حالا مهدی پاشا و محمود فکری به کنار. یا از پرسپولیسی‌ها پرسید که اگر علی کریمی و مهدی مهدوی‌کیا امروز بودند چقدر در مقایسه با آنها می‌ارزیدند.

به هرحال موجودی بازار همین است و باید مدارا کنیم. اما لقب بمب دادن به این بازیکنان، شوخی زشت تاریخ با ما و علاقمندان به فوتبال است.

لینک کوتاه : https://hamieiranian.ir/?p=2390

ثبت دیدگاه

دیدگاهها بسته است.

برچسب ها